Introductie

Een zeer vroege oktober-ochtend is misschien niet het beste moment om te beginnen met een blog over "het goede leven" van Fabiooltje H. Maar vooruit... je moet toch ooit beginnen. En wat is een beter moment om achter de computer te filosoferen over het leven, dan een slapeloze oktobernacht?

"Het goede leven" slaat natuurlijk op mijn jarenlange gewoonte om lekker van het leven (en dan vooral van het eten en het niet-hoeven-sporten) te genieten. Een gewoonte die ik nu met succes heb afgebogen naar een wat gezondere levensstijl. Zodat ik nu van het echte leven kan genieten. En daarbij merk ik dat het zo óók goed is.

Ik ga in deze blog vertellen over mijn dagelijkse leven. Dat draait nu ook nog een beetje om mijn gewicht! Sinds vijf weken ben ik op mijn streefgewicht, dus voorlopig besteed ik nog redelijk wat tijd en aandacht aan mijn eetpatroon zodat ik op gewicht zal blijven. Ik hoop dit in de toekomst af te kunnen bouwen en op een ontspannen manier "vanzelf" gezond te blijven eten.

Ik ben basisarts en mijn beroep is medisch onderzoeker, dus ik meen ook enigszins verstand te hebben van voeding en van de werking van het menselijk lichaam.Toch zijn weten en doen twee heel verschillende dingen! Mijn eigen eetpatroon was ronduit slecht en ik hoopte dan maar dat mijn lichaam wel vitamines uit chips en chocolade kon halen. Ik wist eigenlijk wel dat ik niet goed bezig was, maar ik hield lekker m'n oogkleppen op.

Vorig jaar maart bleek echter mijn vitamine B12-niveau in het bloed onmeetbaar laag te zijn. Ik had de bijbehorende klachten zoals moeheid en somberheid en knapte aardig op met vitamine B12 injecties van de huisarts.De oorzaak was zeer waarschijnlijk dat er in mijn eten gewoon te weinig vitamine B12 gezeten had, en dat langdurig, want van vitamine B12 krijg je geen tekort als je er een weekje te weinig van eet of zo. De lever bevat een voorraad voor circa twee jaar, en zelfs die voorraad had ik blijkbaar helemaal uitgeput door mijn slechte eetgedrag.

Raar maar waar, dit bleek voor mij de eye opener. Ineens wist ik niet alleen, maar begreep ik ook dat ook mijn lichaam aan de natuurwetten moet gehoorzamen en dus niet vitamines kan creëren waar die niet bestaan.

Ik wilde dus graag verwezen worden naar een diëtiste, om eens goed aandacht te besteden aan mijn voedingspatroon! De huisartsassistente wilde me eerst nog overhalen om gewoon elke dag een vitaminepilletje te gaan slikken, maar ik wist haar te overtuigen.Blij toe.

Niet alleen hou ik door regelmatig(er) en gezond(er) te gaan eten mijn dagelijkse vitamine B12 inname op een mooi peil (meer dan 2,8 microgram per dag), ook ben ik sinds die tijd ruim 30 kg afgevallen. En dat waren 30 kg overgewicht, dus opgeruimd staat netjes!

Ik blijf echter een mens en ik heb ook m'n slechte dagen. Hier wil ik vertellen hoe het met me gaat, en eventuele frustraties uitleven zodat er geen onschuldig chocoladekoekje het slachtoffer van wordt.